Lisa Van Ryckeghem behaalt haar doctoraat aan de UHasselt

Onder het toeziend oog van promoter prof. Dominique Hansen en co-promoters prof. Virginie Bito en prof. Paul Dendale heeft Lisa Van Ryckeghem haar doctoraat met succes verdedigd op 23 september aan de Universiteit Hasselt (UH). Lisa deed binnen Hartcentrum Hasselt onderzoek naar bewegingstherapie bij diabetespatiënten. De titel van haar doctoraat luidt 'Cardiac Function in diabetes mellitus patients: the interplay with exercise capacity and exercise intervention'. 

 

Wat heb je precies onderzocht?

We onderzochten of bewegingstherapie (sporten onder begeleiding) de fysieke fitheid van diabetespatiënten kan verbeteren. Een gebrek aan fysieke fitheid kan veroorzaakt worden door bijvoorbeeld hartproblemen of problemen ter hoogte van de spieren (een slechte doorbloeding, …). De vraag is dan ook of effecten op het niveau van het hart of de spieren zorgen voor een betere fysieke fitheid.

 

Waarom heb je dat onderzocht?

Een slechte fysieke fitheid is bij diabetespatiënten vaak een probleem. Nochtans is dit belangrijk, want een goede fysieke fitheid verlaagt het risico op bijvoorbeeld hart- en vaatziekten en draagt bij tot een betere controle van de suikerspiegel.

 

Hoe heb je dat gedaan/Wat heb je moeten doen?

Om te weten of een slechte fysieke fitheid te wijten is aan een hartprobleem of een probleem van de spieren, onderzoeken we tegelijk de fysieke fitheid en het hart. Hiervoor maakten we een echografie van het hart terwijl de patiënt zich in het zweet werkte op een speciale ligfiets. Deze informatie gebruikten we om een bewegingsprogramma af te stemmen op maat van de patiënt, hetgeen ze 6 maanden onder begeleiding volgden. We gebruikten 2 verschillende bewegingsprogramma’s (een matig intensief programma aan een continue hartslag, of een hoog-intensief programma met pieken en dalen van de hartslag). Aan het einde herhaalden we alle onderzoeken om de evolutie te bekijken.

 

Wat is het belangrijkste resultaat?

Problemen op niveau van de spieren veroorzaakten een slechte fysieke fitheid. Beide bewegingsprogramma’s verbeterden de fysieke fitheid van de diabetespatiënten. De patiënten die het hoog-intensieve bewegingsprogramma volgden vertoonden sneller resultaten, maar het matig-intensieve bewegingsprogramma was op lange termijn even efficiënt.

 

Wat is het belang van dat resultaat?

Eerdere studies met diabetespatiënten toonden dat bewegingstherapie kan helpen bij hartproblemen. Nu weten we dat bewegingstherapie ook zorgt voor verbeteringen op niveau van de spieren.

 

Wat is de volgende stap?

We willen de onderliggende factoren voor verbeteringen op niveau van de spieren (vb. betere doorbloeding van de spieren, ...) bestuderen. Deze informatie zou ons helpen bewegingstherapie voor diabetespatiënten te optimaliseren en individualiseren.